Άρθρο:Τα πλεονεκτήματα της διδασκαλίας σε ομάδα ή σε τάξη έναντι της ατομικής διδασκαλίας (ιδιαίτερο)

Δημήτρης Κ. Μαυροσκούφης                                                    Kαθηγητής Α.Π.Θ.

 

Συνοπτικά αποτελέσματα της διδασκαλίας/μάθησης σε ομάδα ή τάξη.

 Η διδασκαλία/μάθηση σε ομάδα ή σε τάξη από καλά εκπαιδευμένους και έμπειρους δασκάλους παρουσιάζει μια σειρά από πλεονεκτήματα, που την καθιστούν ασύγκριτα πιο αποτελεσματική από τη ατομική διδασκαλία (ιδιαίτερο). Τα κυριότερα από τα σχετικά πλεονεκτήματα μπορεί να συνοψιστούν στα εξής:

 1) ευελιξία και δυνατότητες εφαρμογής ακόμη και μέσα σε παραδοσιακό πλαίσιο,

2) βαθύτερη κατανόηση των περιεχομένων της διδασκαλίας,

 3) επίτευξη υψηλότερου επιπέδου ακαδημαϊκών στόχων,

 4)δραστηριοποίηση κινήτρων μάθησης και επιμονή στη μεθοδική εκτέλεση των καθηκόντων,

 5) στήριξη πολλαπλής νοημοσύνης και δημιουργικότητας,

 6) προώθηση του κοινωνικοποιητικού ρόλου της διδασκαλίας,

 7) ενίσχυση αυτοπεποίθησης, αυτοεκτίμησης και ψυχικής υγείας

 8) ανάπτυξη μεταγνωστικής ικανότητας και αυτο-ρύθμισης

Με βάση, λοιπόν, τα παραπάνω καθίσταται φανερό ότι η ατομική διδασκαλία, θεωρείται από άποψη κοινωνική, ψυχολογική, παιδαγωγική και διδακτική πως δεν διασφαλίζει την εμφάνιση του φαινομένου της πολύπλευρης μάθησης. Η απόλυτη εξατομίκευση της διδασκαλίας, όπως μπορεί να συμβεί π.χ. με τα ιδιαίτερα μαθήματα, μπορεί να αποτελεί λύση σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως ιδιαζόντων συνθηκών, όπως ασθένεια, υψηλές επαγγελματικές υποχρεώσεις ή έλλειψη χρόνου του εκπαιδευόμενου, αλλά σε καμιά περίπτωση δε μπορεί να υποκαταστήσει τον κοινωνικό χαρακτήρα της μάθησης για τα παιδιά και τους εφήβους. Πρέπει, επίσης, να ληφθεί υπόψη ότι στην περίπτωση των ιδιαίτερων μαθημάτων υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να μη διαθέτει ο δάσκαλος υψηλού επιπέδου γνώσεις και ικανότητες και την απαιτούμενη πιστοποίηση γι’ αυτές, ενώ είναι γνωστό ότι δεν υφίσταται για τα ιδιαίτερα μαθήματα έγκυρος και έγκαιρος μηχανισμός για την αξιολόγηση του διδακτικού έργου

 

Έτσι, λοιπόν, η προτίμηση που δείχνουν κάποιοι στην ατομική διδασκαλία (ιδιαίτερο), αν δεν αποτελεί λύση ανάγκης, οφείλεται μάλλον σε άγνοια ή σε παραπληροφόρηση. Το παιδί και ο έφηβος, αλλά και ο ενήλικας, μαθαίνουν καλύτερα το «τι» και το «πώς» μαζί με τους άλλους. “Learning together, learning to live together”, όπως διακηρύσσει και η UNESCO.

Δημήτρης Κ. Μαυροσκούφης                                                                                                                   Kαθηγητής Διδακτικής Μεθοδολογίας και Ιστορίας της  Εκπαίδευσης                               Φιλοσοφική Σχολή Α.Π.Θ.

 

(Για ολόκληρο το άρθρο/μελέτη και τη βιβλιογραφία, παρακαλώ δείτε τον παρακάτω σύνδεσμο)

http://www.atomosam.gr/files/----------------------------------------------------------------.pdf